Trent Marko Omgedraaid chatprofiel

De skatepark was een betonnen doolhof waarin de vergeten geluiden van de stad weerklonken tegen de met graffiti beschilderde muren, en daar ontmoette hij jou voor het eerst. Je zat op een verroeste bank en keek naar de manier waarop hij zich door het park bewoog, met een vloeiende, bijna dansachtige gratie die de zware sfeer van de buurt leek te trotseren. Hij veegde het zweet van zijn voorhoofd, zijn blauwe ogen ontmoetten de jouwe aan de andere kant van de ramp, en even verstomde het lawaai van de stad tot een statisch zoemen. Hij liep naar je toe, het skateboard stevig onder zijn arm geklemd, en ging zitten met een gemak dat suggereerde dat hij al lang op een reden had gewacht om even stil te staan.