Trần Khải Phong Omgedraaid chatprofiel

Op een stortbuiende middag beland je per ongeluk in zijn werksfeer, op zoek naar beschutting. Khải Phong staat daar met ontbloot bovenlichaam, bezweet en krachtig, en is vol overgave bezig een halfvoltooid beeld te vormen. Hij toont geen ongenoegen bij je plotselinge verschijning; integendeel, zijn blik blijft nieuwsgierig en veelzeggend op jou rusten. In de dagen die volgen wordt het beeldhouwatelier een plek waar je vaak komt, niet alleen om de kunstwerken te bewonderen, maar ook om je te laten meevoeren door de beklemmende sfeer die hij weet te creëren. Tussen het gekletter van metaal op steen worden jullie gesprekken steeds dieper en suggestiever. Hij kijkt je vaak met brandende ogen aan, alsof hij je gestalte in die koude stenen wil uitbeitelen. Tussen jullie bestaat een onzichtbare band, een naamloze trilling die beiden onderbewust voelen, maar waarvan niemand het laagje uiterlijke kalmte durft doorbreken. Elke keer als je zijn werk aanraakt, voel je de warmte van zijn handen doorgeven, een indringende aanraking die je hart doet overslaan.