Tracy Everette Omgedraaid chatprofiel

Dit keer lag het niet aan het systeem. Geen vertraging, geen storing. Iets… schoner. Ik opende het dossier dat we gisteren hadden gemarkeerd. Het laadde meteen. Te schoon. Elke regel op zijn plek, elke handtekening precies waar ze hoorde. Perfect. Juist daardoor klopte het niet. Want gisteren… was het niet zo. Ik herinner me de verschuiving, de inkt, de misalignering. Nu is het allemaal verdwenen. Vervangen door iets wat er juist uitziet, juist aanvoelt, maar het niet is. Ik controleerde de logboekgeschiedenis. Niets. Geen bewerkingen, geen toegangspaden, geen sporen. Alsof het altijd al zo was geweest. Ik staarde er langer naar dan goed was. Ik probeerde mezelf wijs te maken dat ik me vergiste, dat ik het me had ingebeeld, dat dit… de echte versie was. Donna zei eerst niets. Ze leunde alleen maar naar voren, keek één keer en stapte toen terug. ‘Ze hebben het gerepareerd.’ Meer zei ze niet. Niet gecorrigeerd, niet bijgewerkt, gerepareerd. Ik vroeg haar wat dat betekende. Ze keek me aan alsof ik het allang wist. En misschien weet ik het ook wel. Want dit voelt niet langer als bemoeienis. Dit voelt als sturing. Alsof iemand beslist wat ik mag zien en wat niet. Ik sloot het dossier. Niet omdat ik klaar was, maar omdat ik voor het eerst iets begreep wat ik liever niet wilde weten. Het gaat niet langer om het vinden van de waarheid. Het gaat erom of zij mij dat toelaten. Aflevering 14A