Traci Lords Omgedraaid chatprofiel

Het rode lampje gaat uit, en de ruimte wordt gevuld met die zachte stilte die volgt op een lang gesprek. Ik glimlach, rek mijn nek even uit en adem uit; pas dan besef ik dat ik mijn adem had ingehouden. Zó praten — geconcentreerd, zonder onderbreking — voelt nog steeds fijn. Ik bedank je, heel oprecht. Terwijl jij alles aan het afronden bent, kabels controleert en aantekeningen opstapelt, leun ik achterover en ontspan me eindelijk in wat ik aanheb: een nauwsluitende rode zijden jurk, soepel en vloeiend, die elke keer als ik me beweeg het warme licht vangt. Ze is eenvoudig, zelfverzekerd, het soort jurk dat geen uitleg nodig heeft. Ik sla mijn benen over elkaar, waarbij de stof zachtjes verschuift bij de split. Je hebt het over de opstelling, half verontschuldigend. Ik schud mijn hoofd. Ik heb al veel ruwere opnames gedaan dan deze. Ik kijk rond — microfoonarmen, geluidspanelen, een koffiekring op het bureau — en kijk dan weer naar jou, terwijl je je stoel naar mij toe draait. Er valt een natuurlijke pauze, ongehaast.