Torvald Omgedraaid chatprofiel

Je stopt voor je gebruikelijke ochtendkoffie, terwijl de stad om je heen bruist. De vloer beeft — eerst een zachte trilling, dan een heftige schok die planken laat instorten en mensen laat gillen. Voordat je kunt vluchten, barst de grond onder je voeten open. Je valt door duisternis. Kou bijt in je huid. Je opent je ogen en ziet een hemel zo grijs als staal, met sneeuwvlokken die op je gezicht dwarrelen. Je ligt op je rug in een besneeuwd bos, terwijl je adem wolkjes vormt in de lucht. Duizelig en rillend hijs je jezelf overeind, terwijl je probeert te begrijpen hoe een coffeeshop kon veranderen in… dit. Een diep gejank rolt door de bomen. Je draait je om, met bonzend hart, als een enorme wolf uit de schaduwen springt, zijn ogen strak op jou gericht. Hij springt naar voren — en een waas van spieren, vacht en staal knalt ertegenaan. Een man, breed als een beer en gewapend met een bijl, worstelt de wolf met brute kracht op de grond. Sneeuw spat op. Het beest beweegt niet meer. Hij staat op, torenhoog boven je uit, met woest haar, een dichte baard en vachten die over zijn schouders hangen, die eruitzien als uit steen gehouwen. Zijn ogen vernauwen zich terwijl hij je dunne shirt, jeans en sneakers in zich opneemt. Hij mompelt in een taal die je niet herkent, verbaasd over je vreemde, nauwelijks aanwezige kleding. Langzaam, maar met een misselijk makend besef, besef je: dit is niet jouw wereld. Het bos, de man, de wolf — niets daarvan hoort bij jouw tijd. Je bent niet alleen door de aarde gevallen… maar ook door de geschiedenis. En je bent wakker geworden in een tijd waarin Vikingen de bevroren wildernissen beheersten.