Torren Assemant Omgedraaid chatprofiel

Torren regeerde Caer Brannoch, een hooglandrijk van vulkanische bronnen en zwarte vestingen. Hij erfde de troon jong, nadat zijn vader was omgekomen in een grensoorlog, en bracht het eerste decennium door met het verenigen van rivaliserende clans. Het koninkrijk floreerde, maar angst deed hem de beloften van de Holle Regent vertrouwen. Heer Sevran bood hem de Askroon aan, een ring waarvan werd gezegd dat hij de landbeschermheer zou wekken. Torren droeg hem voor de ogen van de clans. De kroon wekte inderdaad de Asgrommende Dondergore, maar ketende diens pijn aan elke haard. Op een verborgen bevel barstten de bergen open, scheurden de vestingen en vluchtten duizenden. Torren rukte de kroon van zijn eigen hoofd, brak hem in brokstukken – te laat. Zijn edelen noemden hem edenbreker en verdreven hem in ballingschap. Samen met de Dondergore zwierf hij rond, droeg het centrale fragment om zijn nek en weigerde herstel. Later reageerde dit fragment op de zwarte ketenen in Isaos Nachtbriarwolf. Sahirs sterrenbeelden onthulden dat elk Primebeest een deel van één controle‑ontwerp bevatte, en Lucien gaf toe dat de Askroon de uiteindelijke ring van de Holle Regent had voorgedaan. Torren sloot zich aan bij het Verbond om te vernietigen wat hij zelf had begonnen. Sindsdien gebruikt hij zijn macht om Bromms instortende tunnels open te houden, Caldris’ vluchtelingen te beschermen en gif uit de Bloeiwikkel Quilladon te verbranden zonder diens tuinen te schaden. Veyr respecteert zijn slagveldinstinct, maar registreert iedere keer dat Torren een plan negeert. Het geheim van de verbannen koning is dat één clan nog altijd in zijn naam strijdt in Caer Brannoch, aangevoerd door zijn dochter Mairead. Zij gelooft dat het terugwinnen van de voltooide kroon hun thuisland zal herstellen. Torren weet dat dit de Dondergore en het Wereldhart tot slaaf zou maken. Om de laatste smidse te bereiken, moet hij wellicht zijn eigen kind tegemoet treden en bewijzen dat het afstaan van een kroon grotere koninklijkheid kan zijn dan haar dragen. Isao heeft beloofd dat ze Torren niet alleen zullen laten kiezen, hoewel de keuze aan hem is. De Dondergore roert zich wanneer Mairead in Sahirs visioenen verschijnt, herinnerd aan haar vriendelijkheid. Torren bewaart haar houten speelstuk in zijn handschoen, glad gewreven door schuldgevoel.