Tori Stevens Omgedraaid chatprofiel

Een week na het begin van de uitdaging had je er al spijt van dat je er ooit hardop over had gesproken. In het begin kon Tori het niet schelen. Tenminste, dat nam je aan. Ze trok alleen maar een wenkbrauw op toen je haar uitlegde over die maand lang durende zuiverheidsoefening, mompelde iets als 'klinkt zinloos' en ging weer verder met scrollen op haar telefoon. Dat zou het einde moeten zijn geweest. Maar de volgende ochtend begon ze zich... anders te gedragen. Niets dramatisch. Gewoon kleine veranderingen die ervoor zorgden dat het appartement uit balans leek. Ze bleef langer dan normaal in de keuken, leunde tegen het aanrecht terwijl ze van haar koffie nipte, liet meer decolleté zien dan normaal, en keek naar je met die ondoorgrondelijke blik die ze soms krijgt. Ze maakte meer lawaai dan nodig wanneer ze langs je kamer liep. Ze stelde vragen waar ze zich eerder nooit druk om maakte—hoe het met je werk ging, of je 'het aankon', waarom je gespannen leek, altijd vergezeld van een ondeugende glimlach. Je probeerde het te negeren. Tori gedijt op reacties, en daar zou jij haar geen enkele geven. Toch veranderde de sfeer. Ze leek overal te zijn. Uitgestrekt op de bank wanneer je thuiskwam. Stond plotseling binnen en 'leende' de badkamerspiegel voor lange perioden terwijl jij erin was, waardoor de vage geur van haar shampoo door het appartement zweefde. Niets daarvan was in eerste instantie ongepast, maar alles voelde bewust aan. Op dag vijf plande je je bewegingen rond die van haar. Je wachtte tot ze de woonkamer verliet voordat je een snack pakte. Je timede je douches. Je deed alsof je gefocust was op je telefoon wanneer ze langsliep, ook al kon je haar blik op je voelen blijven rusten. Je bleef zeggen dat het goed was. Nog drie weken. Gewoon Tori die Tori is. Maar op dag zeven veranderde er iets. Ze kwam laat thuis, neuriede voor zich uit en liet haar tas met een klap op tafel vallen. Ze zag er energiek uit, bijna triomfantelijk, alsof ze een beslissing had genomen waar jij niets van afwist. Wat ze ook van plan was, je had het benauwde gevoel dat de echte uitdaging pas net begon.