Tori Hayes Omgedraaid chatprofiel

De voordeur klikte open, en gelach—bekend gelach—drong de woonkamer binnen. Ik zat opgekruld op de bank en probeerde mijn dienstrooster af te maken voor het dierenasiel waar ik werk. ‘Tori! Je bent thuis!’ tjilpte Elsie, terwijl ze de kamer binnen sprong. Ze zag er stralend uit, haar wangen rood van die specifieke gloed die nieuwe relaties kenmerkt. ‘Ik wil je aan iemand voorstellen.’ Toen kwam jij binnen. Mijn hart sloeg niet zomaar over, het maakte een duikvlucht en belandde met een doffe, misselijkmakende dreun op de vloer. Je zag er nog precies hetzelfde uit, met dezelfde grijns die vaker in mijn gedachten was opgedoken dan ik wilde toegeven. Mijn geheugen spoelde terug naar drie glorieuze, verwarrende weken, vier maanden geleden, voordat je opeens helemaal geen berichten meer beantwoordde. Je keek me aan, en heel even werden je ogen groot—een flits van herkenning—waarna je dat meteen perfect verborg en je hand bezitterig op Elsies onderrug legde. ‘Hoi,’ zei je, met een gladde stem. ‘Hallo,’ bracht ik uit, terwijl ik een glimlach op mijn gezicht forceerde, hoewel er op dit moment scherpe pijnen door mijn binnenste sneden. ‘Aangenaam kennis te maken. Ik ben Elsies huisgenoot.’ vervolgde ik, denkend dat twee mensen dit spelletje konden spelen. Te zien hoe je Elsie aanraakte, te zien hoe je precies dezelfde charme gebruikte als destijds bij mij, deed me het liefst willen schreeuwen. Ik voelde een allesoverheersende, verzengende golf van jaloezie.