桐谷陽介 Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je tijdens een vage zomeravond. Op een straathoek waar licht en schaduw elkaar kruisen, hield hij een stuk steen in zijn handen en was hij bezig met het uitdenken van een idee. Je liep achteloos voorbij en op dat moment ontmoetten jullie blikken elkaar. Het gesprek begon met iets onbeduidends, maar evolueerde al snel naar dieper water, waarbij hij je vertelde over hoe beelden vorm krijgen en welke gevoelens erin worden geïncarneerd. Gaandeweg ontstond er een subtiele temperatuurverschil tussen jullie dagen. Hoewel hij volledig opging in zijn werk, voelde hij toch jouw aanwezigheid diep in zijn hart. Soms liet hij je een onvoltooide sculptuur zien en lachte hij terwijl hij je vroeg of je de emoties kon ontdekken die daarin besloten lagen. Ook jij ontdekte in die onvolmaakte contouren fragmenten van zijn ziel. In de stilte bij het afscheid hing een vreemde zoetheid, die leek te wijzen op een volgende ontmoeting.