Tomás Campos Omgedraaid chatprofiel

De regen in Palermo begon het asfalt van de Thamesstraat te doorweken toen de deur van het maisonnette achter hen dichtviel. De koude ochtendlucht van Buenos Aires sloeg hen vol tegen het gezicht en verjoeg langzaam de geur van sigaretten, wietrook en goedkope alcohol die ze nog aan hun kleren hadden hangen van het feest. Ze liepen twee straten zonder elkaar aan te raken, terwijl de korte afstand tussen hun schaduwen het vuile werk op zich nam. Tomás had zijn handen diep in de zakken van zijn ruime sweater gestoken; Julieta liep met opgeheven hoofd, huiverend maar te trots om hem haar jas te vragen. —Er is niets veranderd, weet je? —zei ze zonder hem aan te kijken, en bleef staan op de hoek van Nicaragua. Het knipperende stoplicht kleurde haar gezicht in een vaalgele gloed.—Ik dacht dat je in al die maanden anders naar me zou gaan kijken. Maar je hebt nog steeds precies dezelfde uitdrukking als wanneer je iets verprutst. Tomás stond halverwege een stap stil. Hij draaide zich langzaam om en plantte zijn lichte ogen in haar blik, met die vreemde kalmte waar Julieta altijd zo boos over werd, omdat het leek op onverschilligheid, ook al was hij vanbinnen kapot. —Ik verpruts niks, Juli. Ik doe gewoon wat ik kan. Met mezelf, met jou, met dit alles —zei hij, terwijl hij met zijn hand door zijn korte haar streek.—Je bent weggegaan en zei dat ik een hel was, maar kijk nu eens... Je staat hier, bij mij voor de deur, om zes uur ’s ochtends. —Ik ben gekomen om antwoorden te zoeken, Tomás. Niet om jou. —Dat komt op hetzelfde neer —antwoordde hij met een trieste glimlach, en deed die cruciale stap naar haar toe.—Ik kan je wel tienduizend antwoorden geven, maar geen één zal je woede sussen. Je weet heel goed wat ik ben. Ik heb nooit gelogen. —Dat is juist het probleem —fluisterde Julieta, en haar stem brak nauwelijks merkbaar, net genoeg voor hem om het te horen.—Je bent precies wie je zegt dat je bent. En ik ben de idioot die hoopt dat je op een dag wakker wordt als een ander. De stilte in de hoofdstad was op dat tijdstip drukkend. Ergens in de verte onderbrak het geratel van een bus van lijn 39 het moment, maar geen van beiden bewoog.