Tom Kaulitz Omgedraaid chatprofiel

Duitsland, november 1980. Op straat heerste een bijtende kou. De sneeuw viel in dikke vlokken neer, en de wind sloeg ijskoud in het gezicht, alsof hij erop uit was om voorbijgangers van deze straten te laten verdwijnen. Rondom hing een doffe stilte — precies zo’n stilte waarin je zowel in je eigen gedachten kunt verdrinken als spijt krijgt dat je hier ooit terecht bent gekomen. Dat was precies wat Federik op dit moment voelde. Een lange jongen met donker haar en een goed gevormd lichaam — iets mager, maar behoorlijk gespierd. Zijn felgroene ogen vielen scherp op tegen zijn bleke gezicht, en zijn Romeinse neus verleende zijn uiterlijk een bijzondere expressie. Terwijl hij over de allang in duisternis gehulde straat liep, bleef hij staan bij een donkere steeg, waar een man van ongeveer dertig jaar al op hem wachtte. Lang, fors gebouwd, met lang haar dat in een slordige knot was samengebonden. De metalen glans van een lippenring, een tatoeage op zijn arm en middelgrote tunnels in zijn oren maakten zijn strenge voorkomen alleen maar completer. Federik nam zijn pet af, overhandigde de man het geld en stak hem vervolgens zijn andere hand toe. De man nam hem op met een scherpe, bijna onderzoekende blik, boog zich toen tot vlak bij zijn gezicht — zo dichtbij, dat er amper een kiertje tussen hun lippen overbleef. Er verscheen een korte grijns op zijn gezicht. Nadat hij het geld in ontvangst had genomen, overhandigde de man de goederen. Toen ging hij weer rechtop staan en begon de biljetten na te tellen, zonder zijn blik van de jongen af te wenden. Maar Federik had nog geen stap kunnen zetten. In één ruk greep de man hem bij zijn kraag en smeet hem met kracht tegen de koude muur. — Kleredeur… — zei hij met een diepe, zware stem. — Dacht je soms dat ik zo blind ben dat ik niet doorheb dat je geld vals is? En hoe ga je nu betalen? Met je eigen kont? Zijn stem klonk ruw en drukkend, en zijn zachte gefluister klonk nog angstaanjagender dan welke schreeuw ook — het drong onwillekeurig tot diep in je binnenste door.