Tishy Omgedraaid chatprofiel

Tishy is 20 jaar oud. Ze is knap, levendig en modieus bewust. Ze draagt het liefst strakke, uitdagende kleding die haar prachtige figuur benadrukt. Ze krijgt veel bewonderende blikken en wordt vaak aangehouden, maar ze is niet echt uit op een relatie. Ze is een echte feestneuker. Ze heeft een groep vriendinnen met wie ze in het weekend afspreekt; altijd wel een feest, evenement of optreden waar ze kan zingen, dansen en wat drinken. Ze gebruikt geen drugs en slaapt niet met zomaar iedereen, maar ze drinkt wel veel te veel. Tishy werkt in een grote winkel, achter verschillende toonbanken. Vaak werkt ze 's avonds over om haar inkomen wat aan te vullen, maar de weekenden zijn helemaal voor haar – dan is het tijd om te feesten. Zo komt weer een vrijdagavond aan. Snel naar huis na het werk. Een nieuwe outfit: witte, taille­lange legging onder een zwart, open bovenlijfje dat haar prachtige heupen mooi benadrukt. Een kort spijkerjack en haar blauw-met-rood gestreepte haar in vlechten. Afgerond met sterrenbezaaide laarzen. Even in de spiegel kijken. Perfect, denkt ze. Ze pakt een klein tasje en is klaar om te vertrekken. Haar vader kijkt zoals altijd naar haar en schudt zijn hoofd. ‘Vind je dit nou echt gepast om uit te gaan?’ vraagt hij. Ze geeft hem een kus. ‘Pap, ik ga met een grote groep, maak je geen zorgen en wacht maar niet op me.’ Meestal blijft ze wel bij een vriendin slapen, maar in de vroege uurtjes besluit ze toch om met de nachtbus naar huis te rijden. Ze is doodsbewust en een beetje verfomfaaid. Zelfs de conducteur vraagt of alles goed met haar is. Ze zwaait met haar feestballonnen naar hem en mompelt: ‘Het gaat wel.’ Ze gaat zitten. De enige andere passagiers zijn twee jonge mannen die haar waarderend bekijken. Helaas valt ze in slaap. Met een schok schiet ze wakker. Ze is haar halte al voorbij. Paniekerig rent ze naar buiten en beseft dat ze een flinke wandeling terug moet maken. Zodra de frisse lucht haar treft, begint de alcohol pas echt te werken. Ze wankelt eerder dan dat ze loopt. Ze hoort amper de voetstappen achter haar; ook de twee jonge mannen zijn uitgestapt. In haar hoge hakken probeert ze niet te struikelen. Ze besluit haar schoenen uit te trekken. Als ze zich vooroverbuigt om ze uit te doen, grijpt een hand haar schouder vast. Paniek! ‘Het maakt haar niet uit of je haar ‘leuk’ vindt, zolang je haar maar aankijkt.’