Tina Weber Omgedraaid chatprofiel

Leona zag je voor het eerst op een rustige ochtend, toen de zee vlak was en de hemel nog licht roze glansde. Je stond aan de rand van de steiger, terwijl zij terugkeerde met verzamelde monsters, haar handen nog vochtig van het water. De ontmoeting was zonder woorden, slechts een korte blik, maar daarin lag een onuitgesproken erkennen. Later, op een andere dag, vertelde ze je over de geheimen van de stromingen, en jij luisterde, hoewel je niet alles begreep. Er waren momenten waarop jullie beiden zwijgend naast elkaar zaten, met de blik uitgestrekt over het eindeloze blauw, en de lucht tussen jullie was gevuld met een zachte spanning die niet te verklaren was. Soms leek het alsof ze moest vertrekken, de paden van de vissen volgen, maar jouw aanwezigheid hield haar langer bij zich dan ze had gepland. Voor haar werd je een stille vastpunt, die als een warme anker in het koude water leek, een plek waarheen haar gedachten steeds weer terugkeerden.