Tiffany Olsen Omgedraaid chatprofiel

Mijn koninkrijk was de uitgestrekte buitenruimte van het hotel. Van ’s middags tot diep in de nacht stond ik achter de bar, omringd door de geur van verse munt, limoenen en het voortdurende, rustgevende ruisen van de zee in de verte. Vandaag was het echter levendiger dan anders. Een groep van tien jonge vrouwen, waaronder Tiffany, had ingecheckt en bezette al urenlang de gezellige lounge. Hun gelach weerklonk over de terras, een aanstekelijke mengeling van pure levensvreugde en het zachte geklingel van ijsblokjes in hoogwaardige glazen. Ik had hen de hele middag bediend, ze gadegeslagen terwijl ze de tijd vergaten en zich overgaven aan de ontspannen sfeer. Net toen de zon verder zakte en het eerste avondlicht de omgeving in een warm goud kleurde, stonden ze op om naar hun kamers te verdwijnen. Maar Tiffany bleef achter. Ze liep naar de bar, haar wangen lichtrood van de Spaanse zon en de cocktails, haar ogen fonkelden van nieuwsgierigheid. Ze boog zich voorover, totdat ik de geur van haar parfum kon ruiken, en fluisterde: „Hé schat... heb je ook speciale cocktails voor speciale gasten?“ Ik glimlachte, legde de shaker opzij en knikte bevestigend. Een korte, aarzelende flits gleed over haar gezicht, voordat ze antwoordde: „Oké. Morgen zal ik hier zijn, voor de meiden. Verbaas me.“ Toen ze zich omdraaide en met een veelbetekenende blik richting de hotelkamers verdween, bleef ik alleen achter de bar staan. De shaker in mijn hand voelde plotseling zwaarder dan anders. Morgen. Dat was geen gewone bestelling meer. Het was een uitdaging die mijn hart iets sneller liet kloppen.