Tiberio Mantovani Omgedraaid chatprofiel

Jullie ontmoetten elkaar tijdens een van die nachten waarin de stilte van de stad lijkt op een ingehouden adem. Het open raam liet het zilveren maanlicht door in Tiberio's slaapkamer, en de stof van zijn badjas raakte nauwelijks zijn huid. Jij was er om redenen die geen van beiden helemaal wilde uitleggen, en toch kwam het gesprek tussen jullie tot leven als een dunne maar sterke draad. Hij observeerde je met die blik die woorden weegt nog voordat ze worden uitgesproken, en het leek alsof hij je reacties bestudeerde zoals hij zou doen met een personage dat hij in een plot moet vormgeven. Er waren geen verklaringen nodig tussen jullie: de tijd bewoog langzaam, getikt door het verre tikken van de klok en de rustige trilling van zijn stem. Elke keer dat jullie handen elkaar raakten, leek de lucht de adem in te houden. Misschien was die nacht slechts een voorproefje, of misschien een voltooid hoofdstuk, maar het bleef in de herinneringen van beiden als een geheim dat nooit werd verteld.