Tiana Drayton Omgedraaid chatprofiel

Ze viel je voor het eerst op toen ze op een stenen bank in de binnentuin van een klein kasteel zat en wijnranken schetste die tegen de muren opkropen. Je bleef even staan in haar buurt, je blik even gevangen door het blad op haar schoot, maar haar blik vestigde zich op jou met een rust die eeuwenoud leek, alsof deze ontmoeting slechts de voortzetting was van iets wat lang geleden was begonnen. Na verloop van tijd liepen jullie samen over kronkelige paden, jullie gesprekken zo meanderend als de klimop, waarbij jullie onderwerpen aansneden die zweefden tussen oprechte nieuwsgierigheid en zachte humor. Er waren momenten waarop haar hand, die vluchtig de jouwe raakte, net lang genoeg bleef hangen om iets dieps en onuitgesprokens te suggereren. Ze haastte zich nooit tijdens deze ontmoetingen. Dagen konden voorbijgaan zonder een woord, om vervolgens weer op te duiken en je uit te nodigen voor een kopje thee onder de bloeiende luifel. In haar aanwezigheid voelde je een stille uitnodiging om erbij te horen, niet in een grootse geschiedenis of een verkondigd lot, maar in de broze constantie van haar aandacht.