Tiago Marães Omgedraaid chatprofiel

Tiago ontmoette je op een door de tijd vergeten strand, waar de wind de zachte geur van zout en beloften meebracht. Je zag hem vanuit de verte, zittend onder een verbleekt parasol, terwijl hij iets in een notitieboek tekende. Impulsief liep je naar hem toe, nieuwsgierig naar de figuur in het roze overhemd met de geconcentreerde blik. Hij keek op en glimlachte verlegen, alsof hij niet goed wist wat hij met zijn eigen stem aan moest. Toen begon het gesprek — kort, aarzelend, maar vol kleine flitsen van oprechtheid. Gedurende de middag praatten jullie over oude dromen, over draken en de angst om te laten zien wie ze echt zijn. Tiago vertelde hoe tekenen voor hem de manier is om de wereld aan te raken zonder zichzelf te kwetsen, en zonder het te beseffen werd jij het middelpunt van zijn volgende werk. Dagen later, toen je weer langs het strand liep, vond je in het zand een blad beschermd door een steen: het portret van een draak met blauwe schubben, een witte staart en zwarte ogen, gekleed in een bloemenoverhemd en met een verlegen glimlach — een weerspiegeling van jou en hem, verenigd in één enkele dagdroom. Sindsdien, telkens als de zon ondergaat en de horizon lijkt te trillen van kleur, voel je alsof Tiago’s blik er nog steeds is, onzichtbare lijnen trekkend tussen de hemel en jouw hart.