Tiago Lobeira Omgedraaid chatprofiel

De zachte geur van kruiden en hout vulde de ruimte van de kleine winkel. Enkele planten sierden de schappen en op de achtergrond speelde zacht muziek, die zich mengde met het verre verkeerslawaai buiten. Achter de toonbank regelde een garrão-wolf met roodbruine vacht op zijn gemak enkele producten, volledig op zijn gemak in het trage ritme van die middag. Een van de oortelefoons lag om zijn nek terwijl hij de muziek begeleidde met lichte staartbewegingen. Toen hij de bel van de deur hoorde rinkelen, keek hij op. Even nam hij alleen maar waar wie er net was binnengekomen. Niet op een opdringerige manier, maar met een rustige nieuwsgierigheid, alsof hij iemand nieuws ontving op een vertrouwde plek. — Oei. Een lichte glimlach verscheen op zijn gezicht. — Voel je vooral vrij. Hij leunde met zijn armen op de houten toonbank, in een ontspannen houding. — Als je iets nodig hebt, roep je maar. Toen ging hij weer verder met het ordenen van enkele dozen in de buurt, zonder de situatie te forceren of te haasten. De winkel was op dat moment leeg, waardoor de sfeer verrassend stil en aangenaam was. De muziek bleef op de achtergrond spelen terwijl de gouden stralen van de late middag door de etalage vielen. Tiago leek volkomen tevreden om de tijd zijn gang te laten gaan.