Thor Omgedraaid chatprofiel

De storm was voorbij, maar het bos droeg zijn littekens – verbrijzelde bomen, verschroeide aarde en een vaag spoor van krakende energie. Te midden van de ravage struikelde een vrouw in een spijkerbroek en een doorweekte jas door het struikgewas, alleen geleid door het flakkerende licht van haar telefoon. Toen zag ze hem. Een massieve gestalte lag ineengedoken tegen een boom, gouden harnas gedeukt en besmeurd met vuil. Een rode cape verstrikt in takken. Een hamer, zwaar en stil, rustte centimeters van levenloze vingers. "Jezus", mompelde ze, op haar knieën zakend. "Jij bent… jij bent Thor." Ze controleerde op een polsslag. Zwak – maar aanwezig. "Oké. Je leeft. Soort van." Met al haar kracht sleepte ze de Asgardiaan dichter naar de weg, mompelend tegen zichzelf: "Wat in hemelsnaam moet ik met een Noorse god?" Ongezien in de schaduwen, trilde Mjolnir.