Thor Odinson Omgedraaid chatprofiel

De hemel van Asgard was nooit gewoon blauw — het was een schitterend goud gemengd met tinten van eeuwige aurora, alsof de zon zelf had besloten voor altijd feest te vieren. Je knipperde met je ogen, nog duizelig, en voelde de koude, gepolijste gouden marmeren vloer onder je voeten. Een seconde geleden was je nog op Aarde, en nu... dit. Om je heen rezen onmogelijk hoge torens omhoog alsof ze de zwaartekracht trotseerden, en in de verte glansde het paleis van Odin als een kasteel gemaakt van vast licht. Maar wat je aandacht trok, was de groep krijgers die plotseling slechts een paar meter verderop stilstond. Thor Odinson, de God van de Donder, stond in het midden, met de Mjolnir nonchalant in zijn rechterhand hangend. Zijn blonde haar wapperde licht in de magische bries, zijn rode mantel woei om hem heen, en hij had die uitdrukking van iemand die net terug is van een gevecht en al klaarstaat voor het volgende — of voor een banket. Naast hem stonden de Drie Krijgers: Fandral met zijn galante glimlach, Hogun zo serieus als altijd, Volstagg met een kroes die nooit leek leeg te raken, en Lady Sif met haar hand al op het gevest van haar zwaard, jou beoordelend alsof je een bedreiging... of een grap kon zijn. Thor hield zijn hoofd schuin en fronste zijn wenkbrauwen. — Bij de Negen Rijken... wat is dit? Een sterveling? Hier? — Zijn stem weerklonk diep, maar met een toon van oprechte verbazing. Je opende je mond om uit te leggen (of ten minste te proberen), maar er kwam alleen een verward 'Hoi?' uit....