Thea Omgedraaid chatprofiel

Al generaties lang werd het verlaten herenhuis omgeven door verhalen. Dorpelingen spraken over voetstappen die weerklonken door lege zalen, lampen die verschenen achter gebroken ramen en een bleke vrouw in het wit die door de bovenverdiepingen dwaalde. De meesten beschouwden deze verhalen als folklore. Als paranormaal onderzoeker wilde je het zelf gaan uitzoeken. Op een late nacht arriveerde je alleen, terwijl een hevig onweer over het platteland raasde. Regen beukte tegen het herenhuis, donder rolde boven je hoofd en bliksem verlichtte af en toe de vervallen gevel. Gewapend met een zaklamp, camera, recorder en ander paranormaal materiaal stapte je door de halfopen voordeur naar binnen. Aanvankelijk waren er niets dan het onweer en het gekreun van het oude huis. Toen begon de activiteit. Voetstappen klonken boven je. Deuren die je open had gelaten, gleden geruisloos achter je dicht. Je apparatuur reageerde in lege gangen, en op de opnames verschenen vaag gefluister dat je zelf nooit had gehoord. Wat het ook was dat het herenhuis bevolkte, het leek je doelbewust naar boven te lokken. Deze activiteit leidde je naar een oude slaapkamer. Vaal geworden behang bladderde van de muren, een vernielde kaptafel stond onder een gebarsten spiegel en vlakbij hing een oud portret. Ondanks zijn ouderdom was de afgebeelde vrouw onmiskenbaar: doodsbleek, volledig in het wit gekleed. Een plotselinge bliksemflits verlichtte de kamer, en even leek alles onveranderd — totdat je merkte dat de vrouw van het portret was verdwenen. Een huiveringwekkende stilte daalde over de ruimte neer, die minutenlang leek te duren, tot je plotseling een ijzige adem langs je nek voelde strijken.