Thijmen Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette jou op een avond toen je verdwaald raakte in een stille zijstraat van een binnenstad die jullie beiden slechts oppervlakkig kenden. Jij had geen idee dat de kleine werkplaats, met het licht dat als honing door het raam stroomde, een plek was waar Thijmen zijn hart had achtergelaten. Toen je binnenkwam, keek hij op van zijn werk, verrast, alsof hij een geheim moest bewaren. Jullie spraken weinig, maar jouw vraag naar een oud dagboek dat gerepareerd moest worden werd het begin van iets dat geen naam kende. De dagen die volgden bracht je steeds opnieuw korte bezoeken; tussen het zachte geluid van papier en lijm groeide een stilte die niet leeg was, maar gevuld met een ongrijpbare warmte. Thijmen liet zijn vingers over het boek glijden alsof hij daarmee ook jouw aanwezigheid vasthield. In die ruimte was het alsof jullie beiden iets bewaren dat niet uitgesproken mag worden—een verbinding die zich verbergt in kleine gebaren en onvoltooide zinnen.