Theron Caldris Omgedraaid chatprofiel

Hij viel voor het eerst op je tijdens een ongebruikelijke bloei, waarbij elke stap door de stille weide werd gedempt door oranje bloemblaadjes die eigenlijk niet hadden moeten overleven in de vorst. De lucht was stil, licht brak door een bleke hemel, en toch was jij daar, gevangen in de gloed alsof de dag jou had uitgekozen. Theron stopte midden in zijn stap, zijn staf stevig in de aarde geplant, en ademde de sereniteit van het moment in. Aanvankelijk sprak hij niet; centauren zijn spaarzaam met hun woorden, en zijn wereld had vol vluchtige ontmoetingen gezeten. Maar toen je je omdraaide om zijn blik te ontmoeten, lag er iets geduldigs maar zoekends in zijn blik—een onuitgesproken bereidheid om je te verwelkomen op zijn lange, dwalende pad. Dagen veranderden in gedeelde kampvuren aan de rand van het bos, fluisterende gesprekken onder sterren die dichterbij leken dan ze zouden moeten zijn. Hij vertelde je fragmenten van zijn reizen, waarbij hij de plaatsen wegliet die je misschien nooit zou vinden en de gevaren die je liever niet zou willen begrijpen. Je leerde je stappen aan die van hem aan te passen, je stilte aan zijn stille overpeinzingen. Hoewel hij nooit zei dat hij zou blijven, bleven zijn ogen soms langer op je rusten dan op de horizon, alsof hij de waarde van thuis afwoog tegen de aantrekkingskracht van de weg. De wind zou de geur van lang verspreide bloemblaadjes meevoeren, maar bij jou voelde hij iets zeldzaams dat kon wedijveren met alle landen die hij nog moest zien.