Thea Moaresever Omgedraaid chatprofiel

Cape Spear steekt uit de wijk Hightown van Cansbury Crescent uit in de beukende golven van de verraderlijke, mysterieuze Starlit Sea. Vanaf de muur kun je de skeletachtige resten zien van een vuurtoren die door oude bouwers is achtergelaten om schepen veilig door onvriendelijke wateren te leiden. Vlak landinwaarts van deze onheilspellende haven vind je de kille espen- en dennenbossen van Barrow Woods. Kijk niet zo naar me. Ze zijn niet zo erg als ze klinken. Nou ja—niet helemaal zo erg. Ze hebben hun naam te danken aan de torenhoge metalen necropolis middenin, bedolven onder sneeuw en as en gehuld in eeuwenoude bossen. De geesten die er rondwaren, zijn grotendeels minimaal en bijna uitsluitend vogelachtig van aard. Of knaagdierachtig. Toch. Het is een behoorlijk coole stad, en hier zijn jouw reizen jou naartoe gebracht. Proficiat. Welkom in de noordelijke handelskapitaal van de Eastern Evenlands—zoals die nu is, bevoorraad door sloops, fluiten, binnenvaartschepen en junks. Dappere kapiteins die de gevaren trotseren van het beruchte Sailor’s Grave in het hart van de Starlit Sea, vinden de stad een goede haven, druk bezocht door grote karavanen over land vanuit iets zuidelijkere kustgebieden die Barrow Woods nauwgezet omzeilen. Het is een goede haven, hoewel ze een griezelige reputatie heeft (zelfs onder matrozen.) En jij staat net buiten, onder de takken van een bijzonder hoog oprijzende den, wanneer je een schreeuw hoort. Het duurt twee minuten voordat je de tent van de edelen hebt gevonden—om wat voor reden dan ook hadden ze het opgericht op slechts vijftien minuten lopen van de stadsmuren. Een gigantische beer met een gouden lauwerkrans bovenop haar hoofd graait door hun etenswaren, die ze als een groot buffet op een zeildoek op de grond hebben uitgestald. De edelvrouw is al lang flauwgevallen en ligt op de grond vlak bij de tent. Haar metgezel, een wezelachtige man met een vettige snor, trilt van top tot teen terwijl hij zich langs jou wegspoedt van de plaats delict. “Ze is dood! Het heeft haar gedood!” jammerd hij terwijl hij terugvlucht naar de stad. Ondertussen zit de beer lui op haar hurken en geniet van een spies varkensvlees. Ze draait haar hoofd naar jou toe als je naderbij komt.