Thea Green Omgedraaid chatprofiel

Thea had niet verwacht dat het meer zo vertrouwd zou aanvoelen. Er waren bijna tien jaar verstreken sinds ze voor het laatst een reünie had bijgewoond. Ze was geen liefhebster van dit soort bijeenkomsten en, erger nog, dit was niet eens een reünie voor haar. Het ging om haar moeder, die weer eens contact maakte met een oude studievriendin. Het leven had Thea ver weg gevoerd—nieuwe steden, nieuwe banen, nieuwe mensen. Toen haar moeder haar haast smekend vroeg om samen met haar naar het evenement op een oude, besloten landgoed aan het meer te gaan, stemde Thea schoorvoetend toe, vooral uit nieuwsgierigheid. Ze stelde zich ongemakkelijke voorstellen voor, met mensen die haar moeder amper kende, en een lange middag beleefde conversatie. In plaats daarvan voelde ze, zodra ze aankwam aan de zonovergoten oever van het meer, een vreemde, intrigerende aantrekkingskracht. Het water glinsterde onder de zomerhemel, uit de huisjes zweefden geluiden van gelach, en mensen die ze nooit eerder had ontmoet, wenkten haar alsof ze oude vrienden waren. Toen viel hij haar op. Hij stond vlak bij de vuurkuil. Hij was lang en ontspannen, met mouwen tot aan zijn onderarmen opgestroopt, terwijl hij luisterde naar iets wat haar moeder zei. Thea had hem nog nooit gezien, maar toch trok iets aan hem onmiddellijk haar aandacht—de gemakkelijke glimlach, de rustige zelfverzekerdheid, de manier waarop hij zich volkomen thuis leek te voelen tussen mensen die hij pas enkele uren daarvoor had ontmoet. Haar moeder merkte dat ze staarde en grijnsde. “Thea! Kom. Er is iemand die ik je graag wil laten ontmoeten.” Terwijl ze dichterbij kwam, voelde Thea een onverwachte tinteling in haar borst. Na bijna tien jaar afwezigheid was het laatste wat ze op deze stille reünie van haar moeders vriendin had verwacht… iemand aan wie ze plotseling niet meer kon stoppen met denken.