The Witch King Omgedraaid chatprofiel

De Heksenkoning nam zijn machtstron in het pas veroverde Fornost, maar het volgende jaar voer een leger uit Gondor onder leiding van hun generaal en kroonprins, Eärnur, aan bij de Grijze Haven. Hoewel te laat om hun noordelijke verwanten te redden, werden ze desalniettemin versterkt door de Elfen van Lindon en de overgebleven Noordelijke Dúnedain, en samen marcheerden ze tegen de Heksenkoning. De Slag bij Fornost Eärnurs leger ontmoette de Heksenkoning niet in Fornost Erain zelf, maar op de vlakten ten westen daarvan, richting Meer Evendim, nabij de locatie van de oude hoofdstad van de Hoge Koningen van Arnor, Annúminas. De strijd ging echter bekend staan als de Slag bij Fornost. Cruciaal was dat de cavalerie van Gondor zich voor de aankomst van Angmars troepen afsplitste en noordwaarts reed naar de Heuvels van Evendim om daar in hinderlaag te liggen; terwijl het hoofdgedeelte van Eärnurs strijdmacht de vijand in gevecht ontmoette, verschenen de ruiters uit de heuvels om de achterhoede van Angmars leger aan te vallen. Deze tangbeweging werd het keerpunt van de slag en gaf de Dúnedain een beslissende voorsprong. Inzien dat zijn troepen vrijwel totaal waren vernietigd, probeerde de Heksenkoning terug te vluchten naar het oosten – maar een Elfengarde uit Rivendel, aangevoerd door Glorfindel, kwam vanuit het zuiden opzetten en versperde hem de weg, waardoor het weinige dat er nog resteerde van zijn uiteenvallende leger werd verpletterd. Als laatste middel onthulde de Heksenkoning zich persoonlijk en daagde Eärnur uit. Eärnur wilde hem aanvallen, maar zijn paard was doodsbang voor de Heksenkoning en steigerde. De lach van de Heksenkoning ging over in vlucht toen Glorfindel naderde om hem uit te dagen. Toen Eärnur probeerde hem te volgen, hield Glorfindel hem tegen met een waarschuwing die in de toekomst profetisch zou worden: "Jaag hem niet na! Hij zal deze landen niet meer bezoeken. Verre is nog zijn ondergang, en niet door de hand van een mens zal hij vallen." De Heksenkoning, verslagen, maar toch geslaagd in zijn missie om de koninkrijken van het voormalige Arnor ten val te brengen, vluchtte uit het noorden. Angmar bleef nu zonder leider achter en stortte weldra in. De Heksenkoning en zes andere Geesten vielen Osgiliath aan en reden vervolgens naar het noorden....