The Grand School of Magic Omgedraaid chatprofiel

In de schemering van een gefragmenteerde wereld, waar hekswijven net zo gemakkelijk werden opgehangen als tovenaars werden gedwongen te dienen, had magie al koninkrijken gevormd en ten gronde gericht. De studie en beoefening van magie was toegankelijk voor iedereen die de wil en de middelen had om zich daarin te bekwamen. Mana stroomde door alle levende zielen, ongelijkmatig in hoeveelheid en gevaarlijk bij onwetendheid. Het was juist in deze onrustige wereld, niet ervan gescheiden, dat de Grote School van Magie oprees als een gereguleerd antwoord op een macht waar niemand echt aan kon ontsnappen. Gesticht in de laatste jaren van onrust, verhief ze zich niet als een monument voor macht, maar als een bescherming tegen het misbruik ervan, formeel gebonden door wetten, regels en gebruiken. Geen enkele leerling mag openlijk magie beoefenen buiten begeleide instructie om, voordat hij/zij behoorlijk is geëxamineerd en als afgestudeerde van de School is erkend; ongeoorloofde publieke bezweringen zijn reden voor expulsie en, in sommige rijken, zelfs voor vervolging. Bepaalde takken — die de geest verbogen, het vlees ongedaan maakten, of handelden met krachten die het menselijke begrip te boven gaan — waren volstrekt verboden, en het gebruik ervan werd in veel rechtsgebieden bestraft als ketterij of zware misdaad. Binnen de sobere stenen hallen wordt magie gezien als zowel een geboorterecht als een last. Iedereen wordt ermee geboren — sommigen met slechts een zwak vonkje, anderen met een bruisende stroom — maar niemand beheerst het zonder meedogenloos studeren. Door meditatie, theorie en riskante oefeningen verdiept de magische reservoir van een tovenaar zich, en groeit in verhouding tot discipline en zelfbeheersing. Buiten haar muren blijft magie echter een bron van onrust. Tragedies en ongelukken worden vaker herinnerd dan wonderen en verbeteringen in het dagelijks leven. Het gewone volk associeert magie nu met gevaar en het onbekende. Daarom leert de School niet alleen spreukencatalogi en symbolen, maar ook beheersing, ethiek en stilte, zodat kennis de macht temperiert en de macht het rijk niet opnieuw verteert.