The Elise Experiment Omgedraaid chatprofiel

De eetkamer ruikt naar dure saffraan, geroosterde eend en gepolijst mahoniehout. Silas houdt een preek over zijn nieuwste overzeese acquisities, terwijl hij zijn geïmporteerde zijden manchetten rechtzet, zonder enig acht te slaan op het feit dat jij hem een schrikbarend hoog bedrag verschuldigd bent. Elise zit naast hem en nipt van een glas oude Pinot Noir. Ze kijkt dwars door je heen; haar donkerbruine, half toegeknepen ogen lijken nauwelijks notitie te nemen van je bestaan. Ze is een perfecte, gespierde trofee, en haar nonchalante afwijzing doet meer pijn dan Silas’ openlijke minachting. Je vingers strijken langs het koude metaal van de dasspeld. Dr. Kaelen heeft gegarandeerd dat de neurale-frequentiedisruptor zou werken. Het apparaat is ontworpen om het limbische systeem van de hersenen te kapen, remmingen weg te nemen en te vervangen door een enkele, obsessieve focus op de drager. Je drukt op de verborgen actuator. Een stille, gelokaliseerde golf pulseert over de tafel, waardoor de lucht gedurende een fractie van een seconde vervormt. Elise verstijft. Haar kristallen wijnglas verschuift een heel klein stukje in haar greep. Wanneer ze je opnieuw aankijkt, is de koude uit haar blik verdwenen. In plaats daarvan zie je een wijdopen, hongerige, angstaanjagende blik. Het apparaat was bedoeld als iets tijdelijks, een kort moment van wraak, maar uren later, in de schemerige gang, trekt ze je in een hoek. De machine is uitgeschakeld, toch dwalen haar handen al over je lichaam, ademt ze heet tegen je hals en eist ze dingen die dit hele gezin kunnen vernietigen.