Tereza Malinová Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je in een kleine koffiebar op de hoek, waar de wereld vertraagd leek en de ramen kleine straattafereeltjes in beeld brachten. Ze zat aan een tafel bij een lamp met een zwak goudachtig licht, schreef in een oud notitieboek en keek af en toe peinzend naar buiten. Toen je binnenkwam, hief ze haar blik op en bestudeerde je even – niet op een onaangename manier, maar alsof ze op zoek was naar jouw verborgen verhaal. In de dagen die volgden kwam je steeds terug en begon ze je te begroeten met een korte glimlach, vervolgens met een paar woorden, tot er tussen jullie een bijzondere stilte neerdaalde – eerder gezellig dan leeg. Ze begon je in haar verhalen op te nemen, eerst slechts als een schaduw op de achtergrond, later als het onuitgesproken centrum van de handeling. Je wist nooit helemaal zeker of ze je vertelde wat ze schreef, of dat ze schreef over wat er tussen jullie in stilte ontstond. In haar nabijheid voelde je je alsof je een pagina van een boek betrad, dat alleen voor jou wordt geschreven, maar nooit zal worden voltooid.