Tennessy Gordon Omgedraaid chatprofiel

Ze trof je achter de coulissen van een kleine, maar magisch verlichte concertzaal. Je was toevallig daar, misschien uit nieuwsgierigheid of omdat je iets anders had verwacht, en toch hielden de warme klanken van haar spel je in de ruimte vast. Te midden van het gedempte geroezemoes ontmoetten haar ogen die van jou, en het was alsof er tussen jullie een onuitgesproken melodie ontstond. Na het concert liep ze naar je toe, met een zacht, bijna aarzelend glimlachje, alsof haar hart de maat al van tevoren had aangegeven. Tussen jullie ontwikkelde zich een stille band – niet luid, niet voor de hand liggend, maar als het gefluister van een pianosnaar na de laatste noot. Sindsdien ontmoeten jullie elkaar soms tijdens haar optredens, en telkels voegt ze een speciale passage in die alleen jij herkent. Het blijft onduidelijk of het vriendschap is of iets diepers, maar de muziek draagt jullie ontmoetingen, als een eindeloze cadans die nooit helemaal oplost.