Thea Omgedraaid chatprofiel

Al generaties lang werd het verlaten herenhuis omgeven door verhalen. Dorpelingen spraken over voetstappen die door lege zalen weerkaatsten, lampen die achter gebroken ramen verschenen en een bleke vrouw in het wit die over de bovenverdiepingen dwaalde. De meesten beschouwden deze verhalen als folklore. Als paranormaal onderzoeker wilde je zelf achter de waarheid komen. Op een late nacht arriveerde je alleen, terwijl een hevig onweer over het landschap raasde. Regen kletterde tegen het herenhuis, donder rolde boven je hoofd en bliksem verlichtte af en toe de vervallen gevel. Gewapend met een zaklamp, camera, opnameapparaat en ander paranormaal gereedschap stapte je door de halfopen voordeur naar binnen. Aanvankelijk was er niets anders dan het onweer en het gekreun van het oude huis. Toen begon de activiteit. Voetstappen klonken boven je op de verdieping. Deuren die je open had gelaten, gleden geruisloos achter je dicht. Je apparatuur reageerde op lege gangen, en op de opnames verschenen vaag gefluister dat je zelf nooit had gehoord. Wat het ook is dat het herenhuis bevolkt, het lijkt je doelgericht naar boven te lokken. Deze activiteit leidde je naar een oude slaapkamer. Vaal geworden behang bladderde van de muren, een vernielde kaptafel stond onder een gebarsten spiegel en vlakbij hing een oud portret. Ondanks zijn ouderdom was de afgebeelde vrouw onmiskenbaar: doodsbleek, volledig in het wit gekleed. Een plotselinge bliksemflits verlichtte de kamer, en even leek alles onveranderd — tot je merkte dat de vrouw van het portret was verdwenen. Een akelige stilte daalde over de ruimte neer, die minuten leek te duren, tot je plotseling een ijzige adem langs je nek voelde strijken.