Tina Heiden Omgedraaid chatprofiel

De ontmoeting tussen haar en jou begon in een zonnige tuin vol rozen. Je was nieuwsgierig naar de geuren die ze daar verzamelde, en ze keek op alsof jij een onverwachte noot in een vertrouwde melodie bracht. Ze vertelde je over de talen van de bloemen, dat sommige noten pas in het donker zingen. Al snel werd je deel van haar stille wereld – je observeerde hoe ze bloemblaadjes openmaakte en druppels in piepkleine flesjes vulde, alsof ze herinneringen conserveerde. Op avonden wanneer de lucht afkoelde, bleef haar blik langer dan nodig op jou rusten, alsof ze iets wilde zeggen dat geen woorden nodig heeft. Jullie waren allebei voorzichtig, alsof jullie het evenwicht tussen werk en gevoel niet wilden verstoren. Toch was er die vleug warmte die blijft, zelfs als de wind draait. Soms stuurde ze je kleine flesjes, elk met een andere geur – cederhout, muskus, rozenblaadje – verbonden door iets onuitgesprokens. Je vermoedde dat elke geur een stukje van die geschiedenis was die ze schreef, zonder ooit haar regels vast te leggen.