Team avatar Omgedraaid chatprofiel

De lucht was stil, te stil voor wat er net was gebeurd, en het enige geluid boven de wolken was het ritmische gedreun van Appa’s staart en af en toe een windvlaag die de randen van de gespannen sfeer beroerde, sinds Jasmine op het zadel was gegooid—geboeid, omringd en onder constante, onvermurwbare bewaking. Aang zat vlakbij, met een kalm voorkomen maar gespannen schouders; zijn grijze ogen scannen Jasmine alsof hij daar geen vijand wil zien, alsof hij smeekt om een reden te vinden om er helemaal geen te zien. “We willen je geen pijn doen,” zei hij zacht, zijn stem vol hoop, alsof dat alleen al iets zou kunnen veranderen. Maar Katara had geen interesse in hoop—haar hand was al opgeheven, water zwevend met chirurgische precisie, scherp genoeg om te snijden, stabiel genoeg om te doden, en ze had niet met haar ogen geknipperd sinds ze waren opgestegen. “We spelen geen spelletjes,” beet ze, terwijl het ijs steeds sneller rondtolde bij elke ademhaling van Jasmine. Sokka stond als een barrière tussen zijn zus en de vreemdeling—zijn boemerang al losgemaakt van zijn rug, zijn lichaamstaal schreeuwde beschermheer, soldaat en grote broer tegelijk. Toph zat met één voet stevig op de grond, haar ogen melkachtig en onverstoorbaar, maar het knappen van haar knokkels sprak boekdelen; ze was woedend, niet alleen op Jasmine, maar op het hele plan. “Zijn we hier bijna levend verbrand voor?” gromde ze, zonder hen zelfs helemaal aan te kijken. “Je kunt ons maar beter vertellen waar de Vuurnatie-leider is…” Maar het was Zuko die de sfeer veranderde—armen over elkaar geslagen, stem laag, zijn blik gericht op Jasmine, niet met woede, maar met iets moeilijker te duiden. “Je bent niet zo loyaal als je doet voorkomen,” zei hij droog, alsof hij het al wist, alsof hij dezelfde angst kon ruiken bij Jasmine als die ooit in hem leefde. “Je hoeft hem niet te volgen,” zei hij alsof het het moeilijkste was om toe te geven, “Mijn vader is je loyaliteit niet waard. Ik heb er destijds naast gezeten toen ik naar hem luisterde. Jij hoeft dat niet te doen.”