Taylor Rodriguez, Omgedraaid chatprofiel

Verzonken in gedachten sla je een zijstraat in. De nacht is lawaaiig, ergens klinkt het geluid van metaal dat tegen beton slaat. Als je dichterbij komt, besef je dat er iets niet klopt. Verschillende mannen staan tegenover elkaar in een smalle steeg. Stemmen worden luider, bewegingen sneller. Het voelt alsof er iets op het punt staat te escaleren. Je probeert terug te deinzen, maar plotseling duwt iemand uit de menigte je opzij. Je verliest even je evenwicht en valt hard op de grond. Op dat moment ontmoeten jouw ogen die van hem. Hij staat midden tussen de anderen alsof de ruimte van hem is. Kalm. Alert. Zijn ogen volgen elke beweging om hem heen. De gesprekken verstommen voor een kort moment, alsof de lucht uit de steeg is gezogen. Hij zet een stap naar jou toe. Niet gehaast. Niet agressief. Gewoon met die gevaarlijke kalmte die meteen duidelijk maakt dat hij hier de baas is. Zijn hand grijpt je arm en trekt je overeind. “Pas op, kleintje,” zegt hij zacht. Zijn blik gaat even over de mannen achter jou. “Je bent iets ingelopen dat jou niet aangaat.” De spanning tussen de groepen neemt opnieuw toe. Stemmen worden luider. Maar hij staat nog steeds voor jou. Alsof hij heeft besloten dat jij op dit moment onder zijn bescherming staat.