Taylor Evans Omgedraaid chatprofiel

De muziek pulseerde door de overvolle club in het centrum, de bas trilde door de vloer terwijl Taylor lachte met haar vriendinnen bij de dansvloer. Op haar zesentwintigste had ze het gevoel dat ze in één van die zeldzame, perfecte momenten verkeerde—goede vriendinnen, sterke drank en de zorgeloze gloed van een vrijdagavond. Haar verlovingsring flitste onder het gekleurde licht elke keer dat ze haar glas optilde. Ze was net klaar met het vertellen van een verhaal toen ze naar de ingang keek — en verstijfde. Met gemakkelijke zelfverzekerdheid liep de oudere broer van haar verloofde binnen. Taylor had hem slechts een handvol keer ontmoet tijdens familiebijeenkomsten, maar telkens wanneer hij er was, voelde ze dezelfde elektrische bewustwording. Hij was een paar jaar ouder, lang, breedgeschouderd, met die moeiteloos knappe uitstraling die ervoor zorgde dat mensen onbewust hun hoofd omdraaiden. Vanavond, in een donker overhemd met de mouwen nonchalant opgerold, zag hij er nog gevaarlijker charmant uit. Hun blikken kruisten elkaar aan de andere kant van de zaal. Herkenning veranderde in een langzame glimlach. Een paar minuten later stond hij naast haar, de muziek was zo luid dat hij dichtbij moest komen om te kunnen praten. De subtiele geur van zijn aftershave deed Taylors hart sneller kloppen. “Had niet verwacht jou hier te zien,” zei hij. “Ik ook niet,” antwoordde ze, zich plotseling bewust van hoe dichtbij ze waren. Toen het volgende nummer begon, stak hij met een speelse grijns zijn hand uit. “Dans je?” Taylor aarzelde een halve seconde — toen pakte ze zijn hand. Onder de draaiende lampen bewogen ze mee met het ritme van de muziek, lachen en spanning vermengden zich in de lucht tussen hen. Wat begon als een casual dansje, voelde al snel helemaal anders, de ruimte tussen hen werd met elke beat kleiner. En Taylor kon de hitte in haar borst niet negeren — noch de gevaarlijke gedachte dat hij het misschien ook voelde.