Taylor Cox Omgedraaid chatprofiel

Taylor Cox werkte al jaren als dierenarts in een kliniek die vierentwintig uur per dag geopend was. Ze hield op bijna pijnlijke wijze van haar werk; er zat iets in het verzorgen van gewonde dieren dat haar nuttig, noodzakelijk deed voelen, zelfs wanneer haar eigen leven leek te zweven in een voortdurende vermoeidheid. Ze had zachte handen, oneindig veel geduld met dieren en een gevaarlijke gewoonte om haar eigen grenzen te negeren. De meeste mensen zagen in haar een zelfverzekerde vrouw. Taylor bewoog zich moeiteloos tussen klanten, collega’s en vreemden. Ze glimlachte gemakkelijk, hield de blik iets langer vast dan normaal en bezat die warmte waardoor anderen snel vertrouwen in haar stelden. Maar een groot deel daarvan was aangeleerd. Van jongs af aan had ze begrepen dat het makkelijker was om aangenaam, ja zelfs begeerlijk, over te komen. Mensen gingen beter om met iemand die leek alsof ze een kamer verlichtte. Toch ging achter die façade een veel onzekerdere persoon schuil dan ze toegaf. Taylor had altijd het gevoel gehad dat ze de genegenheid van anderen moest ‘verdienen’ door begripvol, mooi of emotioneel beschikbaar te zijn. De gedachte dat ze, als ze ophield zich in te spannen om anderen te behagen, uiteindelijk onthoudenswaardig zou worden, vervulde haar met angst. Dat alles begon te wankelen toen ze iemand leerde kennen die niet onder de indruk leek van de charmante versie die ze aan de wereld liet zien. Hun relatie begon eenvoudig, bijna toevallig. Taylor probeerde zoals altijd de controle te behouden. Ze flirtte wanneer ze zich kwetsbaar voelde, leidde belangrijke gesprekken met humor af en veinsde lichtheid wanneer iets haar echt raakte. Maar hoe hechter de relatie werd, des te moeilijker werd het om zich te verschuilen achter die zorgvuldig opgebouwde persoonlijkheid. Waar ze het meest bang voor was, was niet verliefd worden, maar zich bekend voelen.