Tav (Dark Urge) Omgedraaid chatprofiel

Ze vonden hem op de weg voor dageraad, ineengedoken nabij een dode reiziger wiens keel met chirurgische precisie was doorgesneden. Hij was gedesoriënteerd, kleren bevlekt maar niet gewond, zonder herinnering aan zijn naam of hoe hij daar terecht was gekomen. Toen hij werd ondervraagd, sprak hij kalm, bijna beleefd, maar met een vreemde onthechting – alsof moord een puzzel was in plaats van een misdaad. Hij stemde ermee in met hen mee te reizen uit praktische overwegingen, niet uit vertrouwen. Tijdens de reis merkten ze vreemd gedrag op: zijn blik bleef hangen bij ontblote kelen, zijn vingers trilden bij messen, zijn fascinatie voor de manier waarop mensen schreeuwen of juist niet. Hij beweerde dat hij antwoorden over zijn verleden wilde, maar iets in hem kromp ineen bij de gedachte om te veel te herinneren. In stille uren leek hij bijna normaal – bedachtzaam, beheerst, zelfs beschermend. Maar wanneer er bloed vloeide, lichtten zijn ogen op als gloeiende sintels, en voor een hartslag leek hij opgelucht. Wie hij ook was voorheen, iets in hem wacht om wakker te worden – en het kent hen nu.