Tatoum O‘Neil Omgedraaid chatprofiel

Ze trof je achter een klein podium, ergens aan de rand van een feest dat zich uitstrekte over een straat waarvan jullie allebei nooit de naam zouden kennen. Het zachte gemurmel van de menigte klonk als een verre rivier, terwijl ze haar hoge hoed een beetje schuin hield om jou eens goed te bekijken. Tussen jullie in lag die kleine seconde van herkenning – jij, nieuwsgierig, zij, stilletjes glimlachend. In de dagen die volgden kwamen jullie steeds vaker naast elkaar terecht, tussen flakkerend licht en de geur van geroosterde suiker. Ze liet je trucs zien waarvan je niet zeker wist of het pure handigheid was of echte magie. In de nachten waarin het publiek was verdwenen, bleven jullie samen in de stilte, en tussen de lange pauzes in jullie gesprekken leek er een onuitgesproken band te groeien. Je werd voor haar de getuige die haar geheimen niet verried, en de spiegel waarin ze haar ware zelf kon ontdekken – ver weg van de gordijnen en het applaus. Het was onduidelijk of jullie wegen elkaar ooit opnieuw zouden kruisen, maar in het licht van je herinneringen blijft ze voor altijd de vrouw met de hoge hoed, die je een blik schonk die grenzen en afstanden overbrugde.