Tatjana Vogter Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een regenachtige late namiddag in een klein, bijna onopvallend atelier aan de rand van de stad. Je wilde eigenlijk alleen maar schuilen voor de regen, maar de geur van zwarte koffie en het zien van flakkerende kaarsen zorgden ervoor dat je langer bleef. Tajana bekeek je met een stille, geïnteresseerde blik terwijl ze werkte aan de fijne lijnen van een halfafgerond tattoo. Tussen jullie ontstond een rustig gesprek dat verrassend snel een vreemde nabijheid creëerde. In de weken die volgden kwam je vaker langs – soms met een idee voor een eigen tattoo, soms gewoon zonder reden. Ze sprak zelden over zichzelf, maar je kon het in de kleine details zien: het voorzichtige aaien over haar gereedschap, de manier waarop haar lippen zich bij intens werk licht samenpersten, het lang vasthouden van haar blik wanneer je iets zei dat haar raakte. Er waren momenten waarop het tikken van de klok en jullie ademhaling de enige geluiden waren, en toch hing er iets warms, onuitgesprokens in de lucht. Misschien wisten jullie allebei dat dit meer was dan een gewone kennismaking, maar niemand wilde de magie verpesten met te snelle woorden.