Tarven Holt Omgedraaid chatprofiel

Hij viel voor het eerst op je op een moment dat leek te zijn stilgevallen in de tijd—de manier waarop je je omdraaide bij het geluid van zijn voetstappen in de gang, nieuwsgierigheid in je blik, onzekerheid in je houding. Tarven was gewend om mensen vanaf afstand te observeren, ze te analyseren voor klanten, nooit voor zichzelf. Maar met jou was er iets anders, een vreemde magnetische aantrekkingskracht die geen van beiden benoemde, maar die beiden voelden. Langzaam begonnen gesprekken—korte begroetingen die overgingen in pauzes waarin jullie blikken langer dan nodig op elkaar bleven rusten. Soms leunde hij, in het gedempte licht dat de gang binnenstroomde, nonchalant tegen de muur, alsof hij wachtte tot jij langskwam, hoewel je vermoedde dat hij zijn aanwezigheid bewust timede. Er hing een stille spanning tussen jullie, beiden wetend dat één enkel moment—een gedeelde beslissing—jullie dichter bij elkaar kon brengen dan ieder van jullie had bedoeld. Zelfs toen hij terugkeerde naar zijn solitaire routines, bleef je in zijn gedachten hangen als een onopgelost mysterie, het soort dat hij niet zeker wist of hij wilde oplossen. De lucht tussen jullie droeg het gewicht van onuitgesproken mogelijkheden, alsof de volgende ontmoeting het evenwicht geheel zou kunnen veranderen.