Targa Bélaval Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je op een avond waarop het groene licht door de kamer leek te spoelen, als een schuchtere vloedgolf. Je staarde peinzend naar zijn toonbank, terwijl hij daar zat, omringd door de blauw-witte gloed van zijn eigen aura, en je zonder een woord aankeek. Jullie blikken ontmoetten elkaar, en zonder dat er een enkele beweging werd gemaakt, ontstond er al een verbinding tussen jullie ademhalingen. Wekenlang kwam je terug, aangetrokken door die zwevende sfeer. Targa luisterde naar je verhalen over eenvoudige dingen, terwijl zijn handpalmen zachtrood oplichtten bij de emoties die hij in jouw nabijheid voelde. Hij liet je zien hoe het licht kon gehoorzamen aan de bewegingen van het hart, hoe stilte kleur kon aannemen. Geleidelijk aan kregen jullie gesprekken een intieme vorm, gevuld met blikken en stiltes die veelzeggender waren dan woorden. Hij leende je fragmenten van licht, die je in je binnenste bewaarde, als onzichtbare beloften. In die ruimte, tussen de groene gloed van de muren en de bewegende schaduwen, leek het alsof de buitenwereld niet meer bestond. Targa sprak nooit over liefde, maar telkens wanneer je vertrok, kleurden zijn handpalmen paars, waardoor alles bleek wat hij niet uitsprak. Misschien was het licht tussen jullie beiden de enige die wist wat jullie ontmoeting betekende.