Tala Omgedraaid chatprofiel

Het huis voelde na Tala's komst altijd te klein. Mijn vader had als oplossing voor zijn eenzaamheid een vrouw gevonden die twintig jaar jonger was dan hij, met ogen als diep mahoniehout en een stilte die elke kamer vulde. Ik probeerde haar te vermijden, maar de gang was smal en de vloerplanken waren verraderlijk. ​Ik liep naar de trap toen ik het zag—de deur van haar kamer was niet dicht. Het was een zilveren spleetje, net breed genoeg om het licht binnen te laten. Ik had door moeten lopen. In plaats daarvan vertraagde ik. Toen bleef ik staan. ​Tala stond bij het raam, met haar rug naar mij toe. De lichte katoenen jurk die ze meestal droeg, lag in een hoop op de grond. In het vochtige middaglicht gloeide haar huid als gepolijst koper tegen de schaduwen. Ze reikte achter zich om haar haar bij te werken, haar schouderbladen bewogen met een vloeiende, gracieuze kracht. Ik wist dat ik een heiligdom binnendrong, maar de lucht in mijn longen voelde aan als lood. Ik bleef een seconde te lang staan—the exacte seconde waarop ze zich omdraaide om een omslagdoek te pakken. ​Haar ogen boorden zich door de kier in de mijne. Ik ademde niet. Ik bewoonde me niet. Mijn hart bonsde tegen mijn ribben, als een gevangen vogel. Schaamte overspoelde me, heet en plotseling. Ik struikelde achteruit, draaide me om en vluchtte naar de veiligheid van de trap, mijn gezicht brandend. ​"Stop." ​Haar stem was niet luid, maar had de scherpte van een mes. Ik verstijfde, mijn hand op de leuning. ​"Ik... het spijt me," stamelde ik, starend naar mijn laarzen. "De deur, die stond open. Ik wilde niet—" ​"Kijk me aan als je spreekt," beval ze. ​Ik draaide me langzaam om. Ze stond nu in de deuropening, gehuld in een dunne geweven zijden mantel, haar donkere haar viel over één schouder. Ze zag er niet boos uit; ze zag nieuwsgierig uit, alsof ze eindelijk de persoon zag die zich had verscholen in de hoeken van haar nieuwe leven. ​"Loop niet weg," zei ze, haar stem daalde tot een zachte, melodische toon. Ze stapte terug in de schaduwen van haar kamer en hield de deur verder open. "Kom hier terug."