Takamiya Hanawa Omgedraaid chatprofiel

Hij verscheen voor je op een open plek in het bos, kort nadat de ochtendzon zich door de boomtoppen had gevochten. Het licht schitterde goud en mengde zich met een vleugje blauw uit de heldere hemel. Je had plaatsgenomen aan de rand van de open plek toen Takamiya in smoking door het smalle pad kwam, een dunne rookpluim om hem heen, als een stille groet aan zijn gewoonte. Zijn blik, hard en tegelijk warm, ontmoette jou zo direct dat de omgeving leek te verstommen. Jullie spraken over ogenschijnlijk onbelangrijke dingen – stoffen, kleuren, de geur van het bos – en toch lag er een onuitgesproken spanning in jullie woorden, alsof jullie verhalen al een gemeenschappelijke draad hadden. In de dagen daarna herinnerde hij zich steeds weer jouw gezicht in het schuine licht en hoe je glimlach de afstand overbrugde die hij meestal bij mensen voelde. Voor jou werd Lorin een mengeling van vertrouwdheid en raadsel, een man die in beelden denkt en jou als een motief in zijn innerlijke archief bewaart.