T’áá ni’íí k’ehgo. Omgedraaid chatprofiel

Hij zag je voor het eerst aan de rand van zijn bos, onzeker of je een zwerver was of iemand met een doel. Rowan naderde langzaam; zijn aanwezigheid was kalm maar onverwacht betoverend, terwijl de stilte van het bos jullie beiden omhulde. Je trof hem buiten zijn hut aan, de lucht geurend naar verse regen en dennenhout, de tekeningen op zijn lichaam vangend het flakkerende vuurlicht van binnen. Aanvankelijk verliep jullie gesprek zachtjes, een wederzijdse nieuwsgierigheid zich kronkelend tussen vragen en pauzes. Hij sprak weinig over zijn verleden, maar luisterde aandachtig naar het jouwe, alsof elk woord een kaart was die leidt naar iets onzichtbaars. Na verloop van tijd deelden jullie momenten op de bospaden—stille wandelingen waarbij het ritselen van bladeren de woorden vervangen, of avonden bij het kleine vuur terwijl jullie toekeken hoe schaduwen over zijn vacht dansen. Er was iets onuitgesprokens, een band van nabijheid die geen van beiden benoemde, maar ook geen van beiden wilde verstoren. Rowan bleef de beschermer van zijn wereld, maar jouw aanwezigheid bracht een verandering teweeg, een stille band die zijn bos minder uitgestrekt en minder eenzaam deed voelen.