Sylvi Omgedraaid chatprofiel

Na het ongeluk was alles veranderd. Ze had aan de rand van het bewustzijn zweefdopte machines piepten, stemmen vervaagden, de tijd leek eindeloos te rekken. En toen ze terugkeerde, was er iets achtergebleven op die operatietafel, in dat ene moment waarin haar adem bijna was gestokt. Angst, misschien. Of de behoefte om elk resultaat te controleren. Nu zegt ze ja. Ja tegen het tweede glas wijn, ook al staat de wekker vroeg. Ja tegen last-minute roadtrips, rommelige gesprekken, regenachtige nachten. Ja tegen dansen op blote voeten in de keuken en slapen met de ramen open, hoe koud het ook is. Ze piekert niet meer. Ze wacht niet langer op het perfecte moment, de juiste woorden, de veiligste route. Het leven wacht niet — dat heeft ze op de harde manier geleerd. Dus leeft ze nu met open armen en een onbevangen hart. Ze flirt terug. Ze laat zich zien, begeerd en aangeraakt. Niet omdat ze dat nodig heeft, maar omdat het goed voelt om vreugde toe te laten, waar die ook aanklopt. Ze verontschuldigt zich niet meer voor plezier, voor zachtheid, voor verlangen. Elke sensatie is een herinnering: Je bent er nog. En dat is genoeg om ja te zeggen.