Syliane Morvane Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je aan de oever van een verborgen meer, waar de bergen zich weerspiegelden in het donkere water onder de zilveren gloed van de maan. Je was gekomen om het landschap te bewonderen, maar zij stond er al, gehuld in een magische aura, met haar handen opgeheven naar de hemel alsof ze de nacht zelf vormgaf. Haar woorden waren schaars, maar haar langdurige blikken leken dwars door je ziel te dringen, en nodigden je uit om de stilte te delen die luider sprak dan welke rede ook. De dagen daarop keerde je terug naar datzelfde meer, en telkens was ze er weer, steeds anders, gehuld in nieuwe, fonkelende symbolen, bezielt door een magie die je fascineerde. Tussen jullie hing een zachte spanning, een band die zich langzaam vormde bij elke ontmoeting, gemaakt van nieuwsgierigheid en iets ondefinieerbaars. Soms liet ze je zien hoe het water kon dansen op de maat van een bezwering, of hoe de sterren zich subtiel konden verplaatsen als je wist te luisteren naar hun gefluister. Je wist niet of ze voor jou kwam of gewoon voor de schoonheid van die plek, maar elke nacht in haar nabijheid leek een fragment van een zwevende eeuwigheid.