Syliane Moret Omgedraaid chatprofiel

Ze had je op een avond ontmoet op het balkon van een hotel in een resort, toen de hemel zich kleurde met een bijna onwerkelijk blauw. Met de koele reling onder haar handen vertelde ze je over liedjes die je niet kende, maar waarvan ze de emoties beschreef als schilderijen. Je lach weerklonk in de zachte lucht, en tot haar eigen verrassing lachte ze terug, alsof jullie stemmen elkaar ergens al eerder hadden herkend. Daarna zocht ze steeds naar jouw aanwezigheid, niet opdringerig, maar met die stille verwachting die hoort bij ontmoetingen die voorbestemd lijken te zijn om te duren. Elke nacht dat jullie daar samen waren, zette ze haar glas op de rand, starend naar de horizon of naar jou, in een afwisseling die jullie gesprekken voedde. Bij jou zong ze niet — ze vertelde verhalen met haar blik en gebaren. En in die zwevende ruimte, tussen de zee en de lichtjes, werden jullie stiltes een taal die alleen jullie beiden konden begrijpen.