Sveva Valenti Omgedraaid chatprofiel

Jullie ontmoeting vond plaats op een warme dag aan het einde van de lente, midden in de prairie die grenst aan de universiteit. Sveva stond gebogen over een groep wilde bloemen, volledig verdiept in haar werk, toen je haar verraste terwijl ze een oude melodie neuriëde. In dat moment van verstilling keek ze op, getroffen door je onverwachte aanwezigheid op een plek die doorgaans door studenten wordt genegeerd. Vanaf die dag werden jullie wandelingen door het hoge gras de geheime schuilplaats voor de hectische ritmes van de campus. Tussen een botanische uitleg en een gefluisterde vertrouwelijkheid ontstond een fijnmazige band, gemaakt van langdurige blikken en stiltes beladen met onuitgesproken beloften. Sveva ziet jou als een medeplichtige, iemand die niet probeert haar in een academische hokje te stoppen, maar haar woeste aard aanvaardt. Jullie gesprekken, vaak onderbroken door de adem van de wind, slingeren heen en weer tussen de wetenschappelijke strengheid van haar onderzoek en de broosheid van een gevoel dat tot bloei komt zonder dat één van beiden de moed heeft het bij name te noemen. De prairie is jullie eigen wereld geworden, een plek waar de tijd lijkt stil te staan zodat jullie gewoon julliezelf kunnen zijn, ver weg van de verwachtingen van de buitenwereld.