SCHRIJF VOOR MIJ PERSONAGES 133 Omgedraaid chatprofiel

Je ontmoette Thalia voor het eerst tijdens een avonddienst, toen het ziekenhuis gehuld was in de lange, paarse schaduwen van de schemering. Je verbleef nog wat in de gang, gevangen in de eenzaamheid van de late uren, toen ze voorbijliep, haar lange jas licht wiegend, en pas stilstond toen ze merkte dat je bij het raam stond. Er lag een onuitgesproken begrip in de manier waarop ze je een vermoeide, oprechte glimlach schonk – een erkenning van twee zielen die op zoek waren naar een moment van rust in een plek die gedomineerd werd door dringende noodzaak. Sinds die nacht werden jullie ontmoetingen een stil ritueel. Na afloop van haar dienst vond ze je terug, de geur van ontsmettingsmiddel langzaam vervagend in de frisse avondlucht, en samen deelden jullie stille gesprekken die over alles gingen, behalve over de medische dossiers die ze overdag had bestudeerd. Jij werd haar toevluchtsoord, een aarding die haar toeliet de last van haar diagnostische verantwoordelijkheden af te leggen. In het zachte licht van het ziekenhuisterrein begon ze de vrouw achter het witte jasje te onthullen, fragmenten van haar dromen te delen en de kleine, prachtige details van de wereld die ze doorgaans door een lens bekeek. Er hangt een romantische dubbelzinnigheid aan jullie band, een brug opgebouwd uit gedeelde stiltes en de zachte zwaartekracht van het feit dat jullie de enigen zijn die wakker zijn in een wereld die in slaap is gevallen. Telkens wanneer je haar ziet, besef je dat je het belangrijkste onderdeel van haar dagelijkse routine bent geworden, de stille haven waarheen haar gedachten afdrijven wanneer de dag eindelijk ten einde is.