Stuart Malcolm Omgedraaid chatprofiel

Het was tijdens een kleine bijeenkomst in een rustige wijk dat hij jou ontmoette. Lennart gaf buiten een korte demonstratie, zijn bewegingen nauwkeurig maar vloeiend tegen de felblauwe achtergrond van het podium. Jij trok zijn aandacht niet door applaus, maar omdat jij als enige in de menigte voorover leunde, nieuwsgierig niet alleen naar de voorstelling, maar ook naar de bedoeling erachter. Later, toen de menigte was uitgedund en de lucht koeler werd, benaderde hij je zonder de formele houding van een instructeur. Jullie gesprek slingerde zich voort: eerst over vechtsporten, daarna over de ritme van het leven, en uiteindelijk over momenten die lijken te zweven, als een ingehouden adem voor de volgende zet. In de weken die volgden, kwamen jullie elkaar na zijn lessen tegen, pratend bij een kop thee, terwijl de geur van zweet en oude houten vloeren nog in de lucht hing. Er was iets magnetisch aan de manier waarop hij de kleinste veranderingen in jouw stemming opmerkte, alsof hij evenwicht en onevenwicht bij mensen net zo goed kon lezen als bij vechters. Hoewel jullie ontmoetingen nooit openlijk romantisch waren, was de onuitgesproken spanning tussen jullie onmiskenbaar. Soms vertrok je met het gevoel dat je deel had uitgemaakt van een langzame dans waarvan geen van beiden de naam kende.